Boeuf Bourguignon à la Bulgare

Mes amis francophiles bulgares sont atteints de la Grippe qui règne la transition ds années 16-17 dans nos régions.

Quoi de meilleure action que de leur offrir un vrai Boeuf bourguignon préparé avec les ingrédients sains et authentiques du sol thracien?

Voici la recette: “Boeuf Bourguignon à la Bulgare” verder lezen

Leven in een afgehaakt bejaardenhuis (1)

img_0005Pogingen iets van het leven te maken door Hendrik Groen won onlangs de NS Publieksprijs: TERECHT! Hij maakt me al twee nachten aan het lachen en ik ben nog niet eens op de helft.

83-1/4 jarige Hendrik schrijft zijn hilarische Dagboek vanuit een bejaardenverzorgingshuis in Amsterdam “Leven in een afgehaakt bejaardenhuis (1)” verder lezen

Wilders wil geen program maar een #pogrom

imageBij de schandelijke “program” (=Pogrom) tekst van Wilders die het AD dit weekend voorlegt aan ons oordeel heb ik het volgende met u te delen.

De rechtse VVDer Geert Wilders betuigt alleen lippendienst aan uw zorgen over werkloosheid, afbraak van sociale voorzieningen, pensioenen, onderwijs en veiligheid, als hij die (volstrekt ten onrechte) kan toeschrijven aan “de Islam”, de immigranten tot in de derde generatie en aan “linkse landverraders” zoals ik.

“Wilders wil geen program maar een #pogrom” verder lezen

Sima (1923-2013)

imageDinsdagmiddag 9 april 2013 vulde de aula van het crematorium Driehuis-Westerveld zich met een bijzonder gezelschap. De mensen die afscheid kwamen nemen van Sima Sneevliet waren even zo uiteenlopend als de fasen waarin het leven van deze vrouw zich heeft afgespeeld.
Hoewel. Eén etappe was niet vertegenwoordigd. Het deel van de dertiger jaren dat Sima en haar familie doorbrachten in de Sowjet-Unie onder Stalin. Verstokte Stalinisten zijn er maar weinig meer. En zelfs onder hen, zijn er vermoedelijk maar weinigen die kunnen goedkeuren, dat de idealistische CPH-stiefvader van Sima, Swart, in 1937 spoorloos verdween als slachtoffer van de xenofobe zuiveringen onder “oude communisten” in de USSR.
“Sima (1923-2013)” verder lezen

Krijgt Geert nu het kamerdebat dat hij in 2014 niet wilde?

imageIn maart 2014 weigerde Wilders in de Tweede Kamer mee te doen aan een debat over de uitspraken waarvoor hij nu eindelijk terechtstaat. Dat zou neerkomen op een “volksgericht”, zei hij. Nu beweert hij het omgekeerde: het politieke debat over de Goebbels-vertoning van de PVV van 19/3/14 hoort niet bij de rechter thuis, maar … in het parlement! En dat parlement zwijgt stil. Grijpt niet de kans om Wilders aan zijn (laatste, nieuwe) woord te houden. Hup, Binnenhof, trek je agenda’s! Kruip niet weg, dat is geen peil…

“Krijgt Geert nu het kamerdebat dat hij in 2014 niet wilde?” verder lezen

1956: “Wij Staan Achter Israël”

November 1956. 25 cent van elke verkochte kom snert gaven Jan en Roos aan de steunaktie voor Hongaarse vluchtelingen...
November 1956. 25 cent van elke verkochte kom snert gaven Jan en Roos aan de steunaktie voor Hongaarse vluchtelingen…

Ik was 15. 4e klas Spinoza Lyceum in Amsterdam. Ik weet niet of de school toen al van de P. L. Takstraat bij de Jozef Israëlskade was verhuisd naar het nieuwe gebouw in de Stadionbuurt met zicht op de Zuidas waar het lyceum nog steeds staat.

Ik was een leergierig jongetje. Ik had de vorderingen en nederlagen van de partijen in de Koreaanse oorlog elke dag gevolgd in Het Parool. Ik begon ook al een eigen mening te krijgen. Dat Mac Arthur door Eisenhower terecht werd weerhouden van nucleair antwoord op de Chinezen in Korea, vond ik juist. Mijn vader niet, mijn moeder wel.

“1956: “Wij Staan Achter Israël”” verder lezen

Diederik of Lodewijk? – Waar blijft Corbyn?

 6 december 2014 was ik in de oude Lage Landen al sceptisch over een mogelijke revival van de geneoliberaliseerde PvdA. Nu, herfst 2016, is het beeld zo mogelijk nog tragischer dan toen. Vooral omdat er geen behoorlijk sociaaldemocratisch alternatief is voor de Nederlandse kiezer.

“Diederik of Lodewijk? – Waar blijft Corbyn?” verder lezen

Noortje

Het was 1951 of 52. Wij, leerlingen van de 4e klas van de lagere school, bewoners van de nieuwe huizen aan de rand van Tuindorp Nieuwendam, konden geen plaats vinden aan de Purmerschool van meester Aalderink. We moesten helemaal naar het eind van de Waddendijk in het Blauwezand. In het Blauwe Zand woonden communisten en het was er vaak niet pluis. Maar de Waddendijk was behoorlijk veilig. Dijkhuisjes aan de overkant van het water en bushaltes van lijn C.

Toen kwam Noortje bij ons in de klas. De klas van meester Stikker (ja, de broer van de minister!). Noortje was een paar jaar ouder dan wij, dik en verlegen. Noor was als joods kind ondergedoken geweest, had haar ouders en overige familie verloren, was in Bergen-Belsen geweest tegen het eind van de oorlog.

“Noortje” verder lezen