Noortje

Het was 1951 of 52. Wij, leerlingen van de 4e klas van de lagere school, bewoners van de nieuwe huizen aan de rand van Tuindorp Nieuwendam, konden geen plaats vinden aan de Purmerschool van meester Aalderink. We moesten helemaal naar het eind van de Waddendijk in het Blauwezand. In het Blauwe Zand woonden communisten en het was er vaak niet pluis. Maar de Waddendijk was behoorlijk veilig. Dijkhuisjes aan de overkant van het water en bushaltes van lijn C.

Toen kwam Noortje bij ons in de klas. De klas van meester Stikker (ja, de broer van de minister!). Noortje was een paar jaar ouder dan wij, dik en verlegen. Noor was als joods kind ondergedoken geweest, had haar ouders en overige familie verloren, was in Bergen-Belsen geweest tegen het eind van de oorlog.

“Noortje” verder lezen